طلاق در اروپا برخلاف تصور سخت تر از آن است که تصور شد می شود، بد نیست به نمونه هایی از آن اشاره کنم:

فرانسه
به موجب ماده ی ۲۲۹ اصلاحی قانون مدنی فرانسه - مصوب ۱۹۷۵ - حکم طلاق در موارد زیر صادر می شود:
۱. در صورت تقصیر یا ارتکاب جرمی از طرف زوجین که کیفر آن اعدام، حبس ابد، تبعید، محرومیت از حقوق اجتماعی و حبس موقت با اعمال شاقه باشد. و نیز در صورتی که یکی از زوجین مرتکب عمل زنا شده باشد. اما حق طلاق  برای زن در صورتی است که مرد، عمل زنا را در محل سکونت همسرش انجام داده باشد.
۲. در صورت قطع زندگی مشترک ( برابر ماده ۲۳۷ قانون مدنی فرانسه در صورتی که زوجین به عمد شش سال تمام جدا از هم زندگی کرده باشند می توانند تقاضای طلاق بدهند)
۳. در صورت رضایت زوجین ( رضایتی یکی از آنها کافی نیست)
در ضمن فرانسه از معدود کشورهای اروپایی است که برای زن مطلقه یا بیوره، عده در نظر گرفته که مدت آن سیصد روز است اما براساس قانون مزبور اگر حکم طلاق به علت قطع زندگی مشترک صادر شده باشد، نیازی به رعایت «عده» وجود نخواهد داشت. (۱)
ب. انگلستان
در انگلستان تا اواسط قرن نوزدهم، طلاق فقط با تصویب پارلمان امکانپذیر بود. اما قانون امروز می گوید:
۱. اگر یکی از زوجین مرتکب زنا شود و همسر وی ادامه ی زندگی مشترک را به همین صورت غیرممکن بداند (بنابراین ارتکاب زنا به تنهایی کافی نیست، بلکه این عمل باید ادامه ی زندگی زناشویی را برای همسر غیرمقدور سازد، فلذا اگر پس از ارتکاب زنا یا  کفش زنا همسر زناکار (مرد یا زن) با او زندگی کند و مدت ۶ ماه از آن بگذرد، دادگاه، دیگر به این علت تقاضای طلاق را نخواهد پذیرفت.
۲. اگر رفتار یکی از زوجین آن چنان باشد که برای همسرش ادامه زناشویی نامقدور شود.
۳. اگر یکی از زوجین دو سال مداوم، همسرش را ترک کند یا از او جدا زندگی کند و علت این جدایی، معاذیر موجهی از جمله بیماری یا ماموریت اداری و... نباشد.
۴. اگر زوجین به مدت ۵ سال مداوم از هم جدا زندگی کنند. (۲)

ادامه دارد

پ.ن:
(۱) قانون مدنی فرانسه مواد:۲۹۶ و ۲۲۸
(۲) مصطفی محقق داماد «حقوق خانواده» فصل نکاح و طلاق ۴۸۹