اندکی قبل. جمعیت حسینیه لبالب از جمعیت است، جوان ها اکثرشان هستند و بینشان از کرواتی یا یقه ملایی از بی حجاب تا چادری هست، مردی  سخنرانی می کند، و می گوید از آنانی که بروند حسینی هستند و مانده ها زینبی وگرنه یزیدی اند، می گوید از آنانی که در کنار خدا روحانیون را می پرستند و آخر عذاب خواهند دید^۱. و می گوید و می گوید و می گوید... و جوان ها تکان نمی خورند، کاخ جوانان روبروی حسینیه صدا را بلند کرده و موسیقی تند و رقص آواز فضایش را گرفته، اما جوان ها با هر شکل و شمایلی راه خود را به سمت حسینیه با عوض می کنند. همانی که ...

اندکی بعد. صدای بمب و خمپاره برای همه عادی شده اما فقط کافی است سرشان را از خاکریز بالا بیاورند تا به رگبار بسته شوند، سکوتی عمیق فضا را پر کرده اما وقتی پا به داخل سنگر ها می گذاری می بینی همه می خندند و به فاصله کمی یکدیگر را در آغوش می گیرند و گریه می کنند، پیشانی بندهای سبز و قرمز یا حسین و یا ابوالفضل را  می بندند، صدا می آید، « هر که دارد هوس کرب بلا بسم الله ...» و جوان ها آماده اند که بروند، دلشان کربلایی است که تنها راز و رمز شجاعت بی پاینشان است، می گویند حسین منتظر آنهاست...

اندکی بعدتر. دسته وارد چادر هیات می شود، با اینکه تازه از بیرون آمده اند اما هنوز رمق دارند موسیقی طبل ها تندتر می شود، ضربشان محکم تر، ملودی شعر مداح هم می شود شبیه خواننده... محکم تر و سریع تر، شعر هرچه گریه اش بیشتر بهتر، نام حسین دیگر نیست، حسین شده ترکیبی از «حوسین» یا «سن» یا... کم کم هیات آرام می گیرد، جوان ها عرقشان را پاک می کنند، غذا پخش می شود، یکی یکی می گیرند، بعضی ها زرنگی می کنند و بیشتر نصیبشان می شود! چهره ها طوری است که انگار از سر مسابقه بوکس آمده اند! دختر ها بیرون منتظرشان هستند...

خیلی قبل تر. ...پس حسین آن مردمان را که با وی بودند، -که اهل شیعت وی بودند-  گرد کرد و گفت:« آنچه بر شما بود کردید و من شما را نه به حرب آوردم و ندانستم که مرا چنین اوفتد. و من از جان خویش نا امید شدم  و شما را از بیعت خویش بِحِل کردم. هرکه خواهد که بازگردد بازگردید» ایشان گفتند« یا ابن رسول الله روز رستاخیز پیش محمد چه حجت آوریم که فرزندان او را به دست دشمنان او یله کنیم و خود برویم و ما همه جان ها پیش تو فدا کنیم^»۲...


پ.ن
۱. حسين وارث آدم، دكتر علي شريعتي
۲. محدبن جرير طبري