ساعت حدود 3 بامداد، هنوز بيدارم و كم كم از خستگي دارم بيهوش ميشم. كامپيوتر رو خاموش مي كنم ميرم كه عين جنازه بيفتم، بازهم اين صدا مياد. صدايي كه دو سه روزه مياد. تا سرم رو ميزارم و هنوز خوابم نمي بره كه اين بار صداش مياد.
«بابا بابايي نزن ديگه تكرار نميشه» «بابايي به خدا خودم نكردم»
- خفه شو ديگر توله سگ «...» اينو خفش كن ديگه باز تمام جامون به گه كشيد
و يكي ديگه تو سر بچه فرود مياد
همه جا ساكته و كاملا ميشه تصور كرد كه پدر با بچه اي كه شب ادراري داره چي كار مي كنه...
***
ساعت 5 و هنوز خوابم نبرده. چند روزه كه خيلي عصبي شدم.

اينجا اكباتانه و من فكر نمي كردم اين اتفاقات اينجا هم باشه اكثر همسايه هاي ما مثلا تحصيلكرده هستند و اين به راحتي از تيپ و ظاهرشون مشخصه. هميشه تصورم اين بود كه اين اتفاقات فقط در محله هاي پايين شهره و طبقات فرودست اما ظاهرا بالا و پائين شهر ندارد.