بعد از اينكه رئيس جمهور دستور داد مرغوبترين مكان استاديوم ها رو به زنان اختصاص بدهند و در واقع اجازه ورود آنان را به استاديوم هاي فوتبال داد، استقبال فوق العاده اي از اين حركت احمدي نژاد شد. صبح فرداي دستور او تيتر تمام روزنامه هاي ورزشي به جز كيهان ورزشي درباره حمايت و تشكر از احمدي نژاد بود. در روزنامه ها و ديگر رسانه هم شاهد چنين چيزي بوديم. حتي برخي سايت هاي نزديك به احمدي نژاد هم از اين دستور استقبال كردند. وبلاگ ها هم به نوبه خودشان استقبال قابل توجهي داشتند كه همگي نشان مي داد با همه انتقاداتي از احمدي نژاد هست حداقل مي شود اميدوار بود كه او مي تواند در مقابل خواسته هاي به حق جامعه تسليم شود. و البته نزديك ترين نمونه اش همين بحث حجاب بود. هفته گذشته كه تعدادي از زنان در مقابل مجلس به وضعيت بي حجابي در جامعه اعتراض كردند قول دادند هفته بعدش يعني چهارشنبه اي كه گذشت دوباره جمع شوند اما گويا مثل حكومت بيخيال جريان شدند!
اين قضيه آنقدر سريع گسترش پيدا كرد كه در بازي پرسپوليس و ابومسلم در مشهد حدود 200 زن براي ديدن اين مسابقه آمدند كه خوب بهانه شان هم دستور احمدي نژاد بود اما حراست استاديوم ثامن اجازه نداد و گفتند كه دستور كتبي نداريم! با اين حال همين كه اينقدر سريع زنان در شهري مثل مشهد براي ديدن يك مسابقه فوتبال جمع شدند نشان مي داد كه شوق عميقي براي رسيدن به اين حق مسلم و ديگر حقوق مصادره شده وجود دارد.
اما بعد از همه اين اتفاقات ناگهان اكثر قريب به اتفاق مراجع تقليد با بيانيه هايي به شدت اين حركت را محكوم كردند و همگي گفتند كه اين كار از بيخ و بن حرام است! فاضل لنكراني ورود زنان به ورزشگاه ها رو ولو در مكان هاي جداگانه به كل حرام اعلام كرد. ديگر مراجع اعم از نوري همداني، مكارم و صافي هم عكس العمل شديدي نشان دادند. حتي جامعه مدرسين حوزه علميه قم هم بيانيه‌اي در محكوميت دستور رئيس جمهور داد.
تنها نتيجه اي كه من از اين ماجرا گرفتم اين بود كه مراجع تقليد قم يكبار ديگر خودزني كردند و فاصله خودشون رو از بخش وسيعي از جامعه بيشتر و بيشتر كردند. حالا اگر عده اي مدام از علاقه جوانان به آنان حرف مي زنند اين فقط مشكل لاينحل خودشان است كه اطرافيان چاپلوسي را گرد خود دارند.