«اسرائیل باید از بین برود»، «هالوكاست دروغ است و همه اش ساخته ذهن صهیونیست هاست»، «اسرائیل را باید از صفحه زمین محو كنیم» و... این حرفها شما را یاد چه كسی می اندازد؟ پیامبر هزاره سوم حضرت احمدی نژاد.
چند ماه پیش جنبش آزادی بخش فلسطین یا همان حماس، دست به شركت در انتخابات برای تشكیل دولت فلسطینی زد. حماس پیش از آن در انتخابات شوراها موفقیت چشمگیری داشت. این برای گروهی كه تا قبل از آن به خشونت، عملیات انتحاری و مبارزه مسلحانه با اسرائیل معروف بود یك پیشرفت بزرگ بود. با پیروزی حماس محبوبیت حماس در شهرهای فلسطینی مشخص شد.حقیقتی كه نشان از نارضایتی آشكار از دولت محمود عباس و تشكیلاتش داشت.
بعد از پیروزی حماس جو جهان نسبت به آنان برگشت. باید قبول كرد كه بخش زیادی از رسانه های دنیا اخبار فلسطین را آنطور كه هست نشان نمی دهند و البته این در صنعت رسانه چیز جدیدی نیست. با این وجود جریان انتخابات فلسطین به گونه ای شد كه افكار عمومی دنیا تغییر كرد طوری كه دیگر نمی شد حماس را یك جنبش تروریستی نامید حداقل كسی حرف اسرائیلی ها را باور نمی كرد. حتی وقتی حماس صریحا اعلام كرد خلع سلاح را نمی پذیرد بازهم فریادهای اسرائیل بی ثمر بود. اسرائیل دست به تحریم حماس زد اما این تحریم ها هم در تغییر ذهنیت ها برای اهداف آنها موثر نبود حتی منفی هم بود. خالد مشعل رئیس دفتر سیاسی حماس سفرهای بین المللی خود را آغاز كرد. این سفرها فقط به قصد كشورهای اسلامی نبود. از روسیه تا ملاقات با نخست وزیر ژاپن در دستور كار خالد مشعل بود. این وسط كار اعراب جالب بود! آنها كه همیشه بعد از قدس یك عربی هم می چسبانند و قدس العربی آن را می خوانند، حاضر نشدند در آن وضعیت دشوار مالی حماس دیناری به كمك های خود اضافه كنند. تحریم ها ادامه داشت اما بازهم همه چیز به نفع حماس بود.
اما ماجرا به همین جا ختم نشد. خالد مشعل وقتی به تركیه رفت الگوی حكومتی حماس را دولت تركیه دانست! وقتی به تهران آمد در جمع دانشجویان بسیجی كه مشتاق الموت او برای اسرائیل بودند، گفت: «مواظب باشید دیوار خراب شده اسرائیل روی ما نریزد». او حق داشت. در ایران كسی بود كه به تازگی فیلش یاد هندوستان كرده بود. هر چه قدر حماس خوب به جلو می رفت حرف های این آقای ایرانی برنامه های حماس را با مشكل مواجه می كرد. هر وقت حماس سعی می كرد با جامعه جهانی هماهنگ شود و حقانیت خود و مردم فلسطین را به دنیا ثابت كند، این سر دنیا یك آقای ایرانی در حال گشت و گذار در مملكت خود دائما دم از نابودی اسرائیل میزد. خوب! نتیجه واضح است. وقتی خالد مشعل در حال سفر به كشورهای مختلف برای شناساندن خودشان به دنیا است، شخصی كه ظاهرا كشورش جدی ترین مدافع آنهاست دم از نابودی كشوری می زند، كه بیش از شصت سال است یكی از اعضای جامعه جهانی است. رئیس جمهور فلان كشور وقتی دارد با مسئولان حماس مذاكره می كند آیا می تواند بپذیرد حامی بزرگ آنها محو كشوری را از روی نقشه می خواهد، كه اكنون چندین نسل است در كشورشان به عنوان یك دولت معمولی مثل دیگر ممالك دنیا شناخته شده. اسرائیل برای مردم عام جهان مثل فرانسه است مثل سوئیس و آلمان و گینه بیسائو. مثل آمریكا و آنگولا. حالا اگر كسی بگوید آنگولا از نقشه زمین محو شود، یا آلمان باید نابود شود، افكار عمومی جهان چه فكری می كند؟ مردم آن كشور كه چندین نسل است اسرائیل را به عنوان یك كشور معمولی می شناسند چطور بپذیرند یك نفر دم از نابودی آن می زند اما می خواهد صلح طلب باشد؟ واقعا رئیس جمهور آن كشور می تواند در مقابل مردمش پاسخگو باشد؟ این سوالات را باید پیامبر هزاره سوم، و معجزه قرن! جناب احمدی نژاد پاسخ بگوید. بخش زیادی از خشونت هایی كه امروز در غزه می گذرد همگی ناشی از تحریكاتی است كه مستقیم و غیر مستقیم، مادی یا معنوی از اینجا صورت می گیرد. حماس فرصت داشت تا حداقل كاری كند دنیا آنها را باور كند اما این آقا با لگد به تمام برنامه های آنها برای شعارهایش همه نقشه هایشان بر آب می كند.
اسرائیل منتظر یك فرصت برای گرفتن انتقام از حماس بود، و حالا دیوانه ای سنگی را به ته چاه انداخته كه صد عاقل هم در بیرون آوردنش مانده اند. آن احمق هایی كه سرباز اسرائیلی را گروگان گرفته اند، حتی لحظه ای هم با خود فكر نكردند خوی تند اسرائیل چه بلایی سر زنان و كودكان بی گناه فلسطینی می آورد. ظاهرا این روزها خوراك خوبی برای كیهان ها جور شده كه بازهم ادعای رفتن به فلسطین و شهادت طلبی بكنند.
جناب احمدی نژاد باید پاسخگوی آرمانخواهی های پوچ خود باشد. ایشان باید اكنون جرات داشته باشد و حركتی بكند. البته می كند، شركت در یك راه‌پیمایی فرمایشی و دولتی و انشاالله شعار بیست و هفت ساله مرگ براسرائیل.
فلسطینی ها از هیچكس بیشتر از به ظاهر دوستانشان ضربه نخورده اند از جمال عبدالناصر و انورسادات تا احمدی نژاد.
این وضعیت وحشتناک معلول بسیاری از اتفاقات بیرونی است تا خود فلسطینی ها. این دیگران هستند که با تحریک سگ ها آنها را به جان فلسطینی ها می فرستند. سادات ها و ناصرها و اسدها مرده اند اما احمدی نژادها زنده اند اما کو، کجایند؟ چه کار می کنند؟ هیچ و هیچ یا به فکر جنگند (غلط کردن) یا شعار مرگ. دریغ از چیز دیگری که این مردم بیگناه را نجات بدهد.

تكميل: تيتر كيهان امروز «ما را به فلسطین بفرستید» آی دلم می خواد اینا رو بفرستن فلسطین بعدش من ببینم چی کار می کنن. عمرا اگه جرات کنن چهارتا سنگ سمت اسرائیلیا بفرستن. فکر کردن سرباز اسرائیلی هم مثل زنانی هستن که بزنن تو سرشون نتونن کاری کنن! بعید می دونم کسی بین اینا واقعا جرات عملیات انتحاری داشته باشه. نمی دونم چرا اما اینو مطمئنم!

آقا مسیح مهدوی عزیز  طرحی که از خانم شهادت طلب زدین، سلاحی که دستشون یک M4 آمریکایی! که سلاح سازمانیه اسرائیله.(البته اگه اشتباه نکنم)