امروز فیلم «عراق، دره گرگها» رو دیدم. احتمالا در موردش خیلی چیزها شنیدین. محصول ترکیه است و بی نهایت خشن! البته ظاهرا هم ضد آمریکایی. این معنی و مفهوم ضد آمریکایی را من واقعا نمی دونم یعنی چی! فیلم انتقادات زیادی به آمریکا داشت. آن هم با یک خشونت عریان. صحنههای خشن فیلم واقعا عجیب بود. جناب کارگردان تا توانسته بود و خون و خونریزی و کثافت کاری تو فیلم گذاشته بود. البته به قول خودش حکایتهای واقعی از ابوغریب. من اهل نقد فیلم نیستم، چون اصلا اینکاره نیستم. اما وقتی فیلم تمام شد، غیر از اینکه از دیدن آن همه صحنه خشن هنوز متعجب بودم، به این فکر می کردم که آن چیزی که از مجاری مختلف به عنوان فیلم به خورد ملت ما می رود، چیز جز خشونت نیست. دره گرگها فیلمی نبود که صحنه های س ک س ی داشته باشد. یا به قول سیمایی ها مورد دار، اما تا جایی که من می دانم چنین فیلمی طبق استانداردهای بین المللی فیلمی نیست که قابل نمایش خانوادگی باشد. من با سانسور کاملا مخالفم اما به رتبهبندی فیلم ها برای نمایش در سینماها موافقم. این یک مورد کاملا معمولی در دنیاست. خشونت و س ک س، دو چیزی است که در دنیا به عنوان معیارهایی برای نوع نمایش فیلمها مرسوم است. من که بعید می دانم در سینماهای آمریکا یک بچه ۷-۸ ساله در حال خورد پفک و چیپس اون شکنجه های وحشتناک را ببیند!
در ایران اگر چنین چیزی به عزیزان قیچی به دست، گفته شود تنها مفهومی که از آن درک می کنند سانسور است! البته همه این حرف ها که می گویم، در حد یک ایدهآل برای کشوری است دیدن فیلم «آفساید» جعفر پناهی پیش از اکران، روی DVD فقط ۱۰۰۰ تومان خرج داره! این چیزی بود که خود من تجربه کردم. (کیفیتش فوقالعاده بود!) ۱. تصور کنید اگر مسئولان بازبینی سیما تصمیم بگیرند، صحنه های خشن را حذف کنند، چه خواهد شد؟ از یک فیلم ۱۰۰ دقیقهای احتمالا حدود یک ربع را خواهیم دید! تزریق خشونت به جامعه ایرانی چیزی است از خیلی راهها انجام مي شود. این هم یکیش! بازتاب هم یک بار نوشته بود چرا سیما این فیلم را نشان نمی دهد؟! خشونت برای ایرانیان چیز جدیدی نیست، یک امر عادی است در تمام جامعه، آن بچهای که گفتم، اگر در سینما خشونت نبیند، پایش را که از سینما بیرون بگذارد، آنقدر خشونت پیدا و پنهان می بیند که فیلم را کاملا فراموش می کند.
نتیجه اینکه بهتر بیخیال این حرفها بشیم. کینگ کونگ را از شبکه تهران با شکل و شمایل جدید ببینیم! ما عادت کردیم، از همان وقتی که اوشین ژاپنی، تغییر ملیت داد و ایرانی شد. اینجا مللکت گل و بلبل است!
تکمیل: آقاجان این ها نظر من درباره خود فیلم نبود. حرفم فقط درباره خشونت در سینمایی بود که در ایران نشان داده می شود. این فیلم هم بهانه بود، همین!
سلام.خوشحال شدم از ديدن وبلاگتون.راستش من اين فيلم رو خيلي پيگير بودم كه ببينم اما اثري از دي وي دي اون رو پيدا نكردم ممنون ميشم راهنماييم كنيد.
نویسنده: ميلاد at شنبه،25 نوامبر 2007........................