نمیگم وقت نکردم! چون کمی وقتش رو داشتم! اما حال و حوصله اش رو نداشتم که بنویسم. آخر سر اصلاح طلبان موفق شدند با کلی قربون صدقه عیان و دعوای نهان به یک ائتلاف برسند. من قبلا هم گفته بودم که در انتخابات شرکت می کنم و از قضا می خواهم تا جا دارد ملت را هم به شرکت ترغیب کنم! لیستی که اصلاح طلبان داده اند منهای یکی دو نفر را هم حسابی پسندیدم. این که کروبی قبول کرد که لیست واحد بدهند خوش کلی کار بود! بماند که آدمهایی مثل کواکبیان هنوز داد و بیداد می کنند که سهم ما کو؟! با این حال فعلا دلم می خواهد شرکت کنم به همین لیست منهای یکی دو نفر رای بدهم!! در ضمن حالا که اصلاح طلبان عاقل شده اند حیف نیست که ما بزنیم تو حالشون؟
نمی خواهم دوباره چشم باز کنم ببینم از دل این شورا آدم هایی مثل احمدی نژاد و علی آبادی و زریبافان و امثالهم بیرون آمده اند. هرگونه تغییر در این نظام فقط و فقط از راه انتخابات است، با این که همیشه معتقد بودم که مملکتی که ۲۵۰۰ سال دیکتاتوری بر سرش بوده هنوز نتوانسته نظام بدون کدخدا را هضم کند، برای همین می گفتم با عدم حضور چند نفر در قدرت اوضاع جور دیگری می شود.
به قول حجاریان اصلاحات مرد اما دوباره زنده باد اصلاحات. این بار از شورا، از تهران، از پایتخت برای ایران.

پ.ن: چقدر تلگرافی شد!