تصویب شد و خلاص! به همین راحتی رفتیم قاطی باقالیا! چند روز پیش بود که اسرائیل رسما اعلام کرد بمب اتمی دارد اما سازمان ملل اصولا به هیچی حسابش نکرد به جایش به این برنامه نیم بند اتمی ایران گیر داد و آخر سر هم تکلیف را رسما روشن کرد.
فکر می کنم برای همه روشن باشد که دنیای زور اصولا حرف حساب حالیش نمی شود. آدم عاقل می خواهد و تدبیر که خدا رو شکر بین بازیگران ما اساسی کم است!
واقعا نمی توانم درک درستی از کارهای احمدی نژاد و دولتش داشته باشم، قبلا می شد تحلیلی کرد، حرفی زد یا نظری داد اما لامصب این قدر شاهکار داشته که زبان ما هم از گفتن درباره ایشان بند می آید. حالا خودتان بگویید با این سیاست دو دو تا هشت تا می شود حرفی زد؟ انشاءالله از دقایقی دیگر سیر محکومیت سران نظام شروع می شود. تا باشه از این محکومیت ها، کی به کیه!

حرف دیگری نیست، نه می شود احساسی حرف زد نه عاقلانه، حال و حوصله اش هم نیست. پس بیخیال همه چیز، دوست دارم در این حال و هوای خودم باشم که فعلا رو به راه است.  کاش می شد بعضی چیزا رو با صدای بلند فریاد زد. در ضمن پنج تای ما به شدت محافظه کارانه بود و باید اعتراف کنم چیزهایی بود که عمرا نمی تونستم بگم و البته نگفتم.

پ.ن
می دانستید یکی دو تا از افراد شرکت کننده در کنفرانس هولوکاست در تهران (که وزارت خارجه تشکیل داده بود) نژادپرست بودند؟ مملکتی داریم!