۱.  یک توصیه کاملا برادرانه و بسی مفید برای جوانان دم بخت و مجرد (از هر نوع از جمله همسر، نامزد، جی اف و...) مثل من که باید به گوش جان شنید و احیانا هوایی نشد. باور ندارید؟ کمی بهش فکر کنید ایشالا به نتیجه می رسید.

۲. برای بیست و هشتمین بار بوی گل سوسن و یاسمن آمد، رهبر محبوب هم دوباره از سفر آمد! بخواهید یا نخواهید، به او هر پسوند و پیشوندی اضافه کنید، امام خمینی امروز به ایران بازگشت و... باقی ماجرا را خودتان می دانید. سند ۱۲ بهمن به نام او خورده. او بزرگ بود. در تاریخ آدم های بزرگ زیاد داریم، خوش نام و بد نام. اما بزرگ بودن را مردم می سازند. مردم به او گفتند امام. من او را به همان نامی می شناسم که آن همه مردم در ۱۲ بهمن صدایش کردند.
این عکس ها هم شاهکار است! چقدر یک انقلاب می تواند یک ملت را به هم بریزد. سوزاندن یک فاحشه. ایستادن با افتخار بالای سر جسد اعدام شده نخست وزیر سابق. گرداندن یک زن شاهدوست بیچاره. و... هر بار به انقلاب بیشتر فکر می کنم، عکس ها و فیلم های بیشتری می بینم، بیشتر تعجب می کنم و کمتر تکراری می شود.

------------------------------------------------
همه این ها محض یادآوری برای خودم بود. اگر این روزها تلویزیون و رادیو مغزتان را آهنگ های انقلابی منفجر می کنند، اسکرول را الکی پایین نبرید و همین الان از این وبلاگ مسخره خارج شوید که همه اش به شدت تکراری شده. از این عکسها خیلی دارم اما تنبلی باعث میشه که احتمالا به سرنوشت همون ۱۰۰ عکس مشروطه ام تبدیل شود که هنوز بعد از چهار ماه خاک می خورد!

پ.ن
کسی آهنگ "الله الله تو پناهی بر یتیمان" را داره؟