سخنرانی محمود جان حدود ساعت ۱۲ شروع شد. معلوم بود که قرار است چه بگوید کلی از خودش و دولتش تعریف کرد و آخرش هم معلوم نشد جشن هسته ای که می گفتند چه شد! ما که هر چه زور زدیم و با خودمان فکر کردیم نه خبر تازه ای شنیدیم نه اثری از بزن و بکوبی به شکرانه رسیدن به انرژی هسته ای که هنوز دقیق نمی دانیم در چه مرحله ای است، دیدیم.
اما ۲۲ بهمن امسال تلفات جانی هم داشت. یک بنده خدایی می خواست شیرین کاری کند و در راستای اثبات حق مسلم ما به آمریکا از برج آزادی بالا برود اما ظاهرا سه متر مانده به نوک برج سقوط آزاد کرده و جانش را به جان آفرین دو دستی تسلیم کرده.
داشتم به این فکر می کردم که حکایت برنامه هسته ای دولت احمدی نژاد و سقوط این بنده خدا شبیه هم شده! احمدی نژاد می خواهد به انرژی هسته ای برسد که غایت آن مثل همین بالا رفتن از برج آزادی است در برابر برج میلاد که سه برابر برج آزادی است! در واقع چیزی که در برنامه هسته ای ایران هست به نسبت دیگر کشورهای صاحب این تکنولوژی شق القمری نیست و پایه و ریشه آن قدیمی است. مانند مقایسه همین برج کوتاه قامت قدیمی در برابر ده ها برج عظیم تر و پیشرفته تر است. حالا آن بنده خدا حاضر شد برای ماجراجویی به زحمت خودش را بالا بکشد، آن هم برای هدفی که آخرش خبری نیست و ناگهان وقتی چیزی به آخرش نمانده با کله سقوط می کند. امیدوارم آخر و عاقبت محمود خان مثل این بیچاره مرحوم نشود که برای رسیدن به یک هدف ماجراجویانه در لحظات پایانی به خاطر پافشاری بیش از حد و  بدون منطق و اتکا به «مرگ بر آمریکا»های عوام سرنوشت بدی پیدا کند. مردمی که برای آن جوان سوت می کشیدند و کف می زدند اما وقتی افتاد و مرد همه سکوت کردند و آخی آخی گفتن های احمقانه ای بر زبانشان جاری می شد! او هم باید بداند اگر روزی کار به جای باریک بکشد خیلی ها پشتش را خالی می کنند، حتی چاوز و مورالس و بقیه که امروز رفیقش هستند و برایش سر و دست می شکنند.
عاقل باش گلم، عاقل!

پ.ن :
۱. ظاهرا علی آقای الپر فیلم ماجرا رو هم داره! بگذارش در یوتیوپ عزیز برادر ملت ما از این جور چیزا بدشون نمیاد اصولا!
۲. عکس از فارس

در ضمن تولد علی آقای مهتدی هم بود.