با چی باید شروع کرد؟ «شرق توقیف شد»، «شرق را بستن»، «روزنامه شرق تعطیل شد» یا... اصلا فرقی هم داره؟ واقعا چه تفاوتی می کنه چه جمله ای تیتر بشه؟ هیچ، مگر در این چند سال گذشته چه دیده ایم؟ دقت کرده اید چقدر تکراری شده؟ متوجه هستید که بستن یک روزنامه تبدیل به یک جوک شده؟ واقعا ساده انگاری است اگر فکر کنیم این مصاحبه دلیلی بر تعطیلی شرق است.

اگر اندکی تاریخ خوانده باشیم می بینیم که ایران مملکت مجیز گویان و نعت کنندگان و ستایشگران است، این تخصص آن قدر هست که سبک ادبی نیز برای خود دارد! در کشور و تمدنی پاچه خواری بخشی از فرهنگ آن است، چه معنی دارد که روزنامه ای منتقد حاکمیت باشد؟ ایران مملکت سیاه و سفید هاست! ایران سابقه قرن ها دیکتاتوری دارد، دیکتاتوری که حاکمیت خیر بود و خارج آن شر! پس بیخیال روزنامه منتقد، گور پدر آزادی! همه این پدرسوخته ها دنبال کودتای مارمولکی خزنده هستند که خدای نکرده وارد پاچه دیکتاتوری بشود. پس به درک روزنامه بسته شد. 

شرق باید برود، همانطور که هم میهن رفت، همان طور که ده ها نشریه قبل از این رفتند. ظلم که شاخ و دم ندارد، دیکتاتوری نیز ایضا! پس بهتر است همه با هم دیگر خفه بشوید، تا انتخابات مجلس هشتم هم برگزار شود.

تکمیل:
می دانید که امروز هشتمین روزی است که مجلس به تمدید قانون مجازات اسلامی رای نداده، یعنی هشت روز است که می توانید آدم بکشید، دزدی کنید، روزنامه ببندید، فساد و فحشا و خلاصه هر نوع عمل غیر قانونی که می خواهید انجام دهید اما عملا نمی توانند شما را محاکمه کنند که الان ما هیچ قانونی نداریم! بنابراین اگر لخت مادرزاد در خیابان بیایید خیالتان راحت که با شما کاری ندارند! (توضیح بیشتر از شادی صدر)
خودم به خودم: برو بابا مگه این همه مدت تو مملکت ما قانون بوده؟ این هشت روز هم روش!
پ.ن
عکس: حجت سپهوند