این پست رو تقدیم می کنیم به وبلاگ زهرا به خاطر آن جنجال اخیرش!

هیچ وقت در تاریخ ایران پیش نیومده اینقدر تفاوت های فرهنگی وجود داشته باشه. از یک طرف در خوزستان طایفه هایی هستند که سر دخترشان رو به جرم یک ملاقات ساده با پسر طایفه ای دیگر بریده و روی میز کلانتری می گذارند (این رو به مستند عرض می کنم هرچند که بهتر از من می دونید) از طرفی در مهمانی های آن چنانی شب های جمعه خانه های بالای شهر تهران، باز هم بنده شاهد بودم آقا پسری خواهر دوست خودشان جلوی چشم آقای دوستشان وسط یک پارتی شبانه به اتاقی برد و ساعتی بعد خوشحال و خندان دست در گردن هم بیرون آمدند و خوش و خرم مشغول... این وسط قدرت هم دست آدم هایی است که ظاهرشان گشت ارشاد است و باطنشان سردار زارعی ها که نماز جماعت عریان به پا می کنند! نتیجه این خر تو خری چه می شود؟ من یکی که جوابش را نمی دانم اما یک چیز را خوب می دانم، که جماعت مذهبی جامعه ما، قشر مذهبی ما، یک چیز را بلد نیست و آن هم احترام به عقیده مخالف است! البته شاید برگردد به حاکمیت قشر مذهبی، شاید اگر غیر مذهبی ها حاکم بودند اوضاع جور دیگری بود، اما فعلا که وضعیت این است که می بینید. اگر زهرا خانم می فرمایند که فمینیست ها در گفتن روابط س.ک. ث.ی با پارتنرشان از یکدیگر سبقت گرفته اند (هرچند که من ندیده ام) و حامی اش (حسین درخشان) خودش اول و آخر این پرده دری هاست، نتیجه همان دهه شصتی است که جمهوری اسلامی به آن افتخار می کند، دهه شصتی که خود شما بهتر می دانی در مدارس دخترانه چه کار می کردند! یا رفتار با دختران جوان در تهران و غیره. اگر می بینی گشت ارشاد جواب نمی دهد چون حامی اش سردار زارعی ها هستند.

خلاصه کلام اینکه من نوعی هم از خانواده ای مذهبی ام و خودم اما چندان قرابتی با مذهب خانوادگی ام ندارم. البته ربطی هم به کسی ندارد که رابطه خصوصی ام چیست و چگونه است. ولی گویا فعلا مد شده که پته فمینیست ها روی آب ریخته شود و هی به بنیادهای آمریکایی چسبانده شوند.

آن حسین درخشان بی شرف اگر جرات داشت جواب کامنت های من رو می داد نه اینکه با مظلوم نمایی فقط کامنت هایی که به ایشون فحش ناموسی دادند و بگذاره و باقی رو منتشر نکنه. شما هم در حامی محترمت کمی شک کن.