۱. کار کردن در مطبوعات جنبه می خواد چون از چیزهایی با خبر میشی که نباید بشی! و خوب ناراحت و شاکی و خلاصه... بگذریم. تازگی که جریان این یارو عباس پالیزدار باب شده به یک چیز جدید رسیدم. اصولا ما ایرانیان علاقه خاصی به زیرآب زنی داریم. حالا اگر کسی هم چنین کاری رو کرد بدجور علاقه بهش نشون میدیم گاهی هم جوگیر میشیم و آسمون ریسمون به هم می بافیم و... مثلا میگن رشید پور بعد از برنامه کروبی دیگه مثلث شیشه ای نداشت اما محض اطلاع عرض کنم فرداش برنامه با آقای موسوی گرمارودی بود و من به دلیلی از اول تا آخرش رو دیدم. یا افشاگری نکنید یا اگه می کنید درست بکنید!

۲. این روزها با دوستی هم کلام شده ایم و خوب فهمیدم بنی صدر با همه اداهایش بانی خیلی از افتضاحاتی است که الان به اسم آخوندها می شود. مثل ورافتدادن کراوات یا مزخرفاتی درباره موی زن و غیره... آخوند بی نوا سالها با کراواتی ها همزیستی داشته. امامش که امام بوده بغل بازرگان کرواتی نشسته و هیچی نگفته اما یکی مثل بنی صدر ... ای خدا گاهی دلم می خواد هیچی از سیاست نخونم و ننویسم. این وبلاگ هم شده دارالمجانین شخصی. هذیان هایی که میاد و میره.

۳. دو تا سوال: اول: این آقای پالیزدار این همه حرف از مفاسد گفت و پته همه را ریخت روی آب با همه جزئیات. اما کوچکترین حرفی از سپاه نزد! یعنی چی؟ ما که کشیدیم بیرون. اما من این آدم رو می بینم یاد اکبر گنجی میفتم. یا افراد هم تیپ و همفکرش. (در ضمن خیلی خوشحالم که دامن عده ای به این حرفها آلوده نشد یعنی اینقدر پاک بودن که به اتهام هم نمی چسبید) و دوم، سال ۷۷ و ۷۸ خشکسالی داشتیم اونم از نوع بدش. زمستان قبلش هم خبری از بارش نبود (مثل برف پارسال که مملکت رو تعطیل کرد) نفت هم قیمت یک قرون دو زار بود حالا چه جوریه با نفت ۱۴۰-۱۳۰ دلار و بارش های زمستان پارسال و مثلا خشکسالی این قطعی برق رو داریم؟!