من یادم رفته بود از اون بازی کثیف چلسی و بارسا بگم. شب قبلش وقتی با مهدی شادمانی در همشهری صحبت می کردیم به این نتیجه رسیدم با وجود تنفرم از بارسا و اینکه به شدت از چلسی خوشم میاد اما نمی تونم چشمم رو بر یک بازی رویایی یعنی فینال منچستر بارسا یعنی دو تیمی که الان در اوج آمادگی هستند ببندم. برای دیدن یک فوتبال ناب لحظه شماری می کردیم. حرف مهدی درست درومد گاس هیدینک نشون داد یک جادوگر واقعیه. کاری کرد که بارسا تقریبا نابود شده بود و فقط مافیای کثیف یوفا توانست آنهم با یک شوت شانسی بارسا رو به فینال ببره. این کثیف ترین فوتبال عمرم بود. حالا در فینال با وجود اینکه از منچستر و رنگ قرمزش بدم میاد به شدت طرفش هستم تا انتقامش رو از بارسای کثیف بگیره
سلام
مي دوني...من فكر مي كنم فوتبال به همين دليله كه پرطرفداره...به خاطر اينكه ـ درست مثل خود زندگي ـ هميشه آدم خوبا برنده نميشن...فوتلاب خود ِ خود زندگيه!
با اجازهتون وبلاگ شما رو در ليست پيوندهام قرار دادم. خوشحال ميشم اگر به من هم سر بزنيد
........................

