فكر می كنم كه اكران این روزهای الی و فروش خیلی خوبش، آن‌هم در این شرایط حكایت جالبی‌ست. احساس می كنم شباهت عجیبی بین این دو فیلم از یك طرف و رقابت موسوی و ا.ن از طرف دیگر بود. بماند كه كارگردان های هر دو فیلم هم آشكارا از نامزدهای مورد نظر خویش حمایت كردند. مسعود ده نمكی و ا.ن از یك طرف و اصغر فرهادی و میرحسین موسوی از طرف دیگر.
شاید حرفم مسخره باشد اما بیایید مقایسه ای كنیم بین این دو. ببینیم چرا اخراجی‌ها به فروش چند میلیاردی رسید ولی فیلم "درباره الی" هنوز به آن فروش قابل پیش بینی نرسید. هرچند كه همین الان هم استقبال از "درباره الی" بالاست.
از كلید خوردن 2 فیلم شروع می كنیم. اخراجی‌ها با كلی سلام و صلوات و تهیه كننده با نفوذ و بیشترین امكانات از طرف سازمان‌های نظامی و شبه نظامی (اسامی آن‌ها در تیتراژ پایانی هست) روبرو شد. و برعكس "درباره الی" بارها با مشكلات و سنگ اندازی های مختلف. درست مثل تفاوت شروع به كار ا.ن و موسوی. تمام دستگاه‌های رسمی و حكومتی نظام خود را در اختیار ا.ن گذاشتند. او با هواپیمای ریاست  تشریفاتی ج.ا از شمالی‌ترین نقطه به جنوبی‌ترین نقطه برای سفر می‌رفت اما موسوی با اتوبوس مجبور بود این راه‌ها را طی كند.
زمان اكران 2 فیلم هم جالب بود. ابتدا گفته شد هر 2 در نوروز اكران می‌شوند. اما همه دیدیم كه سرانجام چه كسی توانست از فرصت طلایی نوروز استفاده كند یا در واقع این فرصت را به او دادند. برعكس زمان اكران "درباره الی" درست در ایام انتخابات افتاد و اوج آن درگیری‌های پس از انتخابات بود، تا جایی كه اصغر فرهادی گفت با این وضعیت بی انصافی است كه بخواهد منتظر فروش بالای فیلمش باشد. نتیجه آن اكران طلایی فروش چند میلیاردی بود و این اكران بد فروشی كه می بینید!
مورد دیگر تبلیغات بی شمار تلویزیونی اخراجی‌هاست. یادتان هست در ویژه برنامه‌های تحویل سال عید نوروز در حالیكه همه پای تلویزیون هستند و منتظر، ناگهان سیمایی ها شروع به پخش پشت صحنه اخراجی‌ها كردند؟ مشابه همین اتفاق برای ا.ن و موسوی افتاد. برنامه های پیاپی در ایام انتخابات برای دولت ساخته شد. تا جایی كه به قول تاجزاده صدا و سیما روزهای انتخابات را با هفته دولت اشتباه گرفته. این تبعیض تا آنجا پیش رفت كه سرانجام آن فرصت طلایی را در آخرین روز به ا.ن دادند تا تیر خلاص را شلیك كند.
و در آخر چیزی كه از همه برای من جالب تر بود، مضمون 2 فیلم بود. "درباره الی" از ابتدا تا پایان فیلم رفتاری به نام دروغ را نشان داد. آن هم به بهترین شكل. عاقبت دروغ گفتن های پیاپی و سرانجام به گل نشستن سرنشینان را در سكانس گیر كردن ماشین در ساحل نمایش داد. در مقابل اخراجی ها لودگی های بی پایان و هرزگی های بیشمار در كنار ملی گرایی مضحك و ادا اصول ضد آمریكایی و ضد غربی و شعارهای پر از تلمق و غیره. شباهت عجیبی بود بین فریادهای موسوی علیه دروغ با "درباره الی" از یك طرف و لودگی ها و ادا اطوارهای ا.ن با اخراجی ها.
از نظر من نفس تقلب در این انتخابات قطعی است. حتی اگر واقعا 24 میلیون به ا.ن رای داده باشند باید ببینید چه شرایطی فراهم شد تا او 24 میلیون رای بیاورد. چه شرایطی فراهم شد تا یك نمایش مسخره (حیف است نام فیلم سینمایی را روی اخراجی ها گذاشت) میلیاردی بفروشد اما فیلم ارزشمندی مانند "درباره الی" این استقبال را داشته باشد.
ایراد بر مردم نیست، اتفاقا همین كه مردم با این شرایط بازهم با این حجم قابل توجه "درباره الی" را درك كردند مایه امیدواریست اما دستی وجود دارد تا سلیقه مردم را جلف و بی ارزش سازد. سلیقه درصد بالایی از مردم مثل همان BMW قرمز رنگ است. عده ای با دروغ سوار آن می شوند، اولش با جیغ و داد و هیجان و خیلی اتفاقات به ظاهر خوب سپری می شود اما آخرش همانی می شود كه در فیلم دیدیم.